Graciñas de novo
A un amigo benquerido
Por estas fermosas e xenerosas palabras.
SILENZO NOS OLLOS
-
Desterro insone
Os que na noite erguen o seu ramaxe ardigo
no que penduran froitos acos de sede e cinza
e zugan nises arrios da luz sobor dos ollos
a tafe...
Hace 5 días






2 comentarios:
Mirai que son burro, oh. Non conseguir saber de quen era este texto tan fermoso e "acaído" como adoita dicir o API
Eu fíxenme hoxe co libro das Antoliñas. Foi un pracer empezar a lelo, pois, aínda que procurei seguilas no xornal, a verdade é que todas xuntas e organizadiñas é unha lectura máis gratificante.
¡Ah! Escribir cousas pequenas e con xeito é moi difícil.
Publicar un comentario