Aimé Césaire

Citeino aquí esoutro día falando dos líderes da negritude. Agora temos que despedilo. Poeta e político da Martinica, autor do Discurso sobre o colonialismo (1950), militante comunista, fundou logo o Partido Progresista Martiniqués.

Quedan (en Comentarios) algúns dos seus poemas, accesibles na Rede.

Panteras negras.

Pan por Pan xoves 10 abril.

Imaxe: J.F.Kennedy.

Sigamos coa negritude. Dende os 60 do século XX houbo máis movementos radicais e revolucionarios no mundo da negritude. Stokeley Carmichael acuñou o concepto de Poder Negro (Black Power). E xa moi logo en 1966 fundouse en Oakland, California, o movemento dos Panteras Negras, liderado nalgunha etapa por Huey P. Newton, Boby Seale e Eldridge Cleaver (aínda que logo fosen expulsados os tres da organización). Todos estes grupos eran tamén antiimperialistas, non refugaban a violencia e chegaron a propoñer un Estado negro separado dos brancos. Malcom X defendía tamén un xeito de emigración cultural, filosófica e psicolóxica a África en busca das raíces que nos Estados Unidos non encontraban. Pero tamén debía ser un pouco brután: cando foi asasinado o presidente Kennedy, publicou un artigo na prensa titulado “O que a fai, págaa”.

Negritude.

Pan por Pan martes 8 abril. Na imaxe, Steve Biko.

Na cultura universal do século XX, destacan, ó carón de Martin Luther King, varios nomes que simbolizan o mundo da negritude. Como Kwame Nkrumah,un dos líderes da independencia de Ghana e pai das teorías panafricanistas, relembrado nun dos discursos de Luther King. Leopold Senghor, o gran poeta senegalés, xefe de Estado do seu país, que xa veu a este noso curruncho cando a súa morte (2001). Aimé Cesaire, o poeta da Martinica, que fixo da poesía un arma a favor da loita anticolonial. Patrice Lumumba, líder da independencia do Congo, derrubado despois por un golpe de estado para impoñer ó ditador Mobutu. Steve Biko, símbolo da causa contra o apartheid sudafricano, e Frantz Fanon, nacido en Martinica, estudante en París, teórico da descolonización e militante da independencia de Arxelia, ensaísta e autor de obras tan relevantes como “Os condenados da terra”.