1000
MIL
UN MILLEIRO
Millenta
Primeiros 1000
Comunícolles que a anterior entrada, As marabillas de Galicia, fai a número 1000 das escritas neste blog dende que este seu amigo decidiu abrilo, aló por marzo de 2006.
Graciñas a todos e todas por estar aí.
MAINO POLA HERBA
-
Paisaxe túa
Son unha ponla túa mesmamente
xesta amantiña no serán do peito
regueiro novo onde os peixes cantan
chuvia da túa man amorosiña
Maino ventiño m...
Hace 15 horas


10 comentarios:
Permítame decirlle que este blog si que é unha das marabillas de Galicia. Parabéns, noraboa, beizóns a tutiplén.
eu tamén voto por estas uvas, e espero que permanezan na solaina durante todo o inverno por se non temos boa colleita, que espero que sí. Parábéns a tódolos seareiros tamén deste espazo que o enriquecen tanto e ¡viva o mestre auriense! hip! hip! ¡HURRA!
Un agasallo para Marcos Valcárcel neste milenario:
Parlami d'amore, Mariù
Non habería que ponher "um miliario virtual"?
Non atopéi ningún en iutub.
De noite,vou a Chaves,e roubo a "pedra das naÇoes" da ponte sobre o Támesis pra poñela no blog.
Por certo,Marcos,non sei se conhece a anécdota de Otero Pedraio e o Támesis.
Ó parecer foi inspector de educación.Unha volta foi inspecionar unha escola a Verín.Entróu na clase e preguntóulhe ó profesor de qué era a clase.Dixolhe,de Geografía.Moi ben.Pregunto de geografía.Tí,rapá.Cómo se chama o río que pasa po eiquí por Verín.O rapá non o sabía,e sopláronlho de atrás,pro entendéu mal e dixo "O Támesis".E dice él: Moi ben,home.Qué lhe tén que envidar o Támesis ó Támega.Aprobado.
Pois penso que se non o milleiro, eu lin cando menos 950 e tantas. E por cada unha delas tería que deixar aquí un agradecemento. Mil artigos mais!
Noraboa, e como dixo o outro, outras mil primaveras máis.
1000 UVAS NA BOCA x sabe dios cantas uviñas dentro = menudo empacho que levas, ourensán!!!
como fermenten todas...
ou borracheira ou macroúlcera (porque algunhas foron perigrosas...mais outras do mellorciño, que para iso somos da zona do Ribeiro e do Mencía!!)
Noraboa, compañeiro
Yoli ;-)
Graciñas a todos pola vosa amizade e constancia. E polos agasallos musicais. E polas vosas palabras. Sabedes que esa amizade (e admiración) é tamén mutua: Arume, Ana Bande, Torre de Babel, Xaime, Moralla, Troll, etc.
Por certo, creo que xa escoitara (non sei onde) a anécdota de Otero, que é magnífica: nunca suspendía a ninguén, xa saben. Así calquera ten alumnos/as que o recordan a un sempre. E para ben...
Fermoso miliario. Poña (cando menos) outro na vía das súas letras, faga o favor. Seguiremoslle pedindo máis. Parabéns
Noraboa, Marcos.
Publicar un comentario