Na vella Auria un recuncho para a reflexión, o lecer e o pensamento. Unha fiestra aberta ao mundo dende aquela vella sentenza de don Vicente Risco: "Ser diferente é ser existente".
25/05/2009
Contrabando. Yolanda López.La Región.24.05.2009 Un documental proyectado recientemente en Ourense sobre la raia, devuelve vida a tiempos felizmente fenecidos. Está contada desde la perspectiva de una joven portuguesa que, a su vez, introducía la historia -tan común- de su propia abuela y la relación de las gentes de ambos lados de la frontera lusoespañola con el contrabando o estraperlo, como se denominaba en los tiempos duros, que llegaron hasta bien entrados los años setenta, para ambos países.
En la década de los años cuarenta del pasado siglo ni en Portugal ni en España había otra cosa que despensas vacías y miseria por todas partes. Los productos básicos, racionados, no alcanzaban para llenar los estómagos ansiosos de alimento. Buscar o cambiar productos intervenidos dio lugar al estraperlo, que es un término surgido en la República, acrónimo de los tres fundadores de un juego fraudulento con ese nombre introducido en España en esa época.
El trabajo ‘Mulleres na raia’, dirigido y producido por Diana Gonçalves, devuelve a la actualidad épocas felizmente fenecidas en las que la miseria y el hambre obligaban a las familias a luchar por la supervivencia de cualquier forma posible. En las áreas más cercanas a la frontera, la actividad más a mano -no hacía falta patrón que proporcionase el trabajo- era el tráfico de mercancías de todo tipo de un país a otro. El negocio era bien simple: comprar en un sitio lo que no había en el otro o, también, comprar barato aquí para ganar unas perras del lado de allá... Artigo completo.
Aviso: eu non dou procesado tanta información no blog. Vade piano, please.
Sonvos un bicho,e o ler e escribir sonme actividades totalmente artificiais.
Non sei que carafio de circuitos e neuronas especializadas noutras tarefas utilizades para cumplir con esta nova necesidade. Que lle queredes?. E mirade, nobles simios-sapiens, cantas horiñas lle dedicades a tan artificiosas tarefas. Antes "temprano que tarde" desaparecerán da faz da terra. De feito é cotiá entre poucos, menos dos que pensades. E se considerades, eu mesmo son a primeira xeneración, de entre centenares de elas, que foi entrenado para tal tontería.
Ler e escribir son actividades totalmente artificiais.
RIVAS: "A FERRÍN NON SE LLE PODE APLICAR UN MOLDE"
-
Información de Iago Martín e A. Losada, en Xornal: "Para optar á
presidencia, a Ferrín éralle abondo o respaldo de tres académicos, e teno de
moitos máis...
'AVANTI', HOY EN EL PRINCIPAL
-
Est a tarde, a las 19.00, en el Teatro Principal se presenta el poemario
‘Avanti. Poesía española de entresiglos XX-XXI’, que ha
preparado el p...
O PSdeG no disparate
-
Velaí a Pachi Vázquez e a súa soberbia intelixencia. Consumada a
distancia en relación á foto que el mesmo protagonizou non hai
un mes...
A nova Lei de Caixas da Xunta preme a Gayoso
-
Todo se pega, menos a intelixencia e a fermosura. Nunha xogada practicamente
calcada á que fixo Converxencia i Unió -co Partido Popular á fronte do
Gober...
Lengua y funambulismo
-
De poco vale intentar hablar con la organización que hace estas
declaraciones porque parece que a la normalidad en el trato responde con
palabras desabrida...
-
Corpo de tango
Del bulín en el viejo ropero
por mi choma de turno amurada,
musarela y tapada de roña,
la viola hace fiaca.
¡Qué apoliyo fulero aguantiña
com...
Baltar & Baltar
-
Game over. Xosé Luís Baltar Pumar, Baltar o Maior, non será o xefe orgánico
do Partido Popular de Ourense. O home que gobernou, durante case dúas
décadas n...
BALTARISMO FOREVER
-
A cantilena do centro dereita galeguista quedou esclarecida con todo luxo de
detalles esta semana coa anunciación da renunciación de Baltar pai, co
artigo ...
AGOTA KRISTOF: AYER
-
“Nací en una aldea sin nombre, en un país sin importancia”.
“De todas mis mentiras, esta es la más divertida: cuando te dije cuántas
ganas tenía de volver...
Tic tac
-
[image: Tic tac]*“Aos rapaces hai que tratalos como a seres intelixentes,
sempre e cando se comporten como tales”*; díxoo o amigo e mestre Santiago
Auser...
Recital "Poetas da Costa da Morte" en Muxía
-
[image: poetas_da_costa_da_morte_400]
Este vindeiro *sábado*, 19 de decembro,* *un grupo de poetas da Costa da
Morte estaremos en *Muxía* para participar n...
Czarda.
-
Falo dende o outro lado. Eu podo vervos, por dentro e por fóra, sódes case
tan reais para min coma eses xogos nos que non deixades de inventarvos.
Dicírvo...
Queremos Selección
-
Eu quero que as Seleccións galegas xoguen neste Nadal. E a máis
representativa ( que non a única ), a masculina de fútbol, de primeira.
Escoito a primeira h...
Onde iremos parar se se acaba Valderrama
-
Xornal de Galicia, o periódico quintanista do empresario Xacinto Rei, só
pode presumir ata agora de publicar un scoop, a polémica derivada da casa de
Caste...
-
*Dúas viaxes á Vila:*
Afonso Monxardín.
- *O touro de Celanova.*
La Región 8.12.2009.
[...]O tratante decidiu achegar a camioneta á escaleira que dá ...
Aspiracionalidade? Si, eehh, é dicir... molar
-
O finado de meu pai, en gloria estea, avogado de pueblo, relatoume un
sucedido moi gracioso, no que se demostra o necesaria que, por veces,
resulta a trans...
Dante nella Domenica
-
Un dos praceres favoritos do mantedor para as mañás de domingo é o de ler
unha cántica da Divina Commedia dantesca. Partindo da edición italiana e
inzada d...
MALDITO NADAL
-
*A este raposo cada vez lle amolan mais as festas do Nadal.
Cansado de tanta hipocrisía cristián, de aparentar que somos mais bos que
nas outras épocas do ...
Los nombres del traidor
-
Por se a alguén lle interesar, xa saíu do prelo "Los nombres del traidor", a
tradución ao castelán da novela publicada hai un ano por Edicións Xerais.
Dend...
A importancia dos xogos de construcción
-
Agora que estamos en datas de facer presentes suxiro os xogos de construcción como os mais altamente educativos e divertidos para os nenos. Estes xoguetes ax...
O afiador de San Petersburgo
-
Sempre que escribo sobre San Petersburgo, lugar que algún día me gustaría
visitar para seguirlle os pasos a Raskólnikov, adoito falar con frecuencia
de Fi...
Breve historia da música (a -5)
-
Non teño saudades dunha cousa ou doutra, nen creo que se escoitasen mellor,
pero a miña infancia está chea unicamente de cintas de cassette e discos de
vi...
O DíA CONTRA A SiDA
-
Entre tantas guerras
sempre se esquezen as batallas perdidas
Vaia polos que levou a gadaña bermella
os que non están e merecían estar
Silenzo, morte e lembr...
Dime algo sucio vai para...
-
O prometido é débeda, así que aí vai o sorteo do libro:
Parabéns!!
E lembrade, C´mmons Baby! tamén anda repartindo agasallos!
DANFeijoo
-
(Foto do blogue acentos perdidos)
DANFeijoo.
Din as gramáticas da Academia que Feijoo é unha palabra grave rematada en
vogal. No caso dos hiatos formados ...
Mito y realidad
-
Recientes investigaciones han puesto en claro las estructuras míticas de las
imágenes y los comportamientos impuestos a las colectividades por la vía de
lo...
Algo falla no Eixo Atlántico
-
Creo que xa falei desta disfunción social algunha vez, pero como non vou
perder o tempo na hemeroteca e como, por outra parte, o problema segue
estando aí...
Os lectores do Tortoni, a lingua e os medios
-
.
Unha vez ao mes xuntámonos cunha chea de amigos para ler e falar das letras
da Galiza. Facémolo, sobre todo e como diría Celso Emilio, "porque sí,
porque...
Damos o chimpo!
-
Mudámonos a Blogaliza. A partir de agora atoparedes a Ningures aquí:
www.ningures.blogaliza.org
(Olliño, ".org" e non ".com", neste último caso aparece ...
clock
-
clock-clock. Non.
clock. Pecho, pero só lle dou unha volta á chave.
Si, imos tomar un respiro, pero deixamos a porta aberta a un 'coming soon'.
Problemas co...
Brétemas muda a blogaliza
-
Despois de catro anos con blogger estás brétemas mudan para a comunidade de
blogaliza. A partir de hoxe estamos aquí, onde iniciamos con enorme ilusión
as ...
Adeus Blogalia, olá Blogaliza
-
*días estranhos* deixa a residencia blogalita que levava ocupando desde marzo
de 2003 para trasladarse -e non era sen tempo- ao barrio que chaman
Blogaliza...
PUNTO FINAL
-
TODO TEN UN FINAL... A MIÑA AVENTURA EN BLOGGER REMATA AQUÍ, NA HISTORIA
NÚMERO CEN, NO POST CENTENARIO DA MIÑA EXISTENCIA AQUÍ E, XUSTAMENTE, CANDO
FAGO ...
Filmes, canallas, palestinos e destinos (6/7/07)
-
A MELLOR PELÍCULA NORTEAMERICANA seguramente que a fixo un ruso. Andrei
Konchalovsky non só fixo esa Siberiada con tanto cariño senón que deu The
runaway t...
Paisaxe con figura
-
(21º da serie "Épica apócrifa")Traballara moito toda a vida. Sempre o mesmo. O ciclo estacional da labranza ano tras ano. Recomezar o rematado unha e outra v...
Cuestionario Proust
-
Un cuestionario mándame un amigo
que na miña vida me vin en tal aperto...
Pois si, convídame a facer un cuestionario Proust e, aínda que parece doado,
a mi...
9, 8, 7...
-
Moitos de vós xa sabedes de que vai isto. Xeración Web, o proxecto no que
levamos embarcados diversa xentiña (poucos, pero majiños) dende hai algún
tempo,...
Alfalfa e omega
-
*Coa excepción de Nietzsche, os lingüistas e os psicólogos non fixeron moito
por exploraren o xénero ubícuo e ensarilhado da mentira**. Apenas contamos
cun...
Pechamos por traslado
-
333 entradas despois.
PECHAMOS POR TRASLADO
Dende agora, se aínda lle quedan gañas de ler as cousas que a un lle dá por
escribir, terá que facelo en
http://...
BLOGOTECA
-
Estimados lectores desta bitácora:
Veño de descubrir moi recentemente a páxina Blogoteca, un espazo web que nos
permite crear os nosos propios blogs integr...
The made whole temple of joy
-
You accept my dream dreaming of an all-knowing waterfall.
I seethe ecstatically, ecstatically.
Did I so recently drift, soundlessly?
The sky longing for a...
4 comentarios:
Aviso: eu non dou procesado tanta información no blog. Vade piano, please.
Sonvos un bicho,e o ler e escribir sonme actividades totalmente artificiais.
Non sei que carafio de circuitos e neuronas especializadas noutras tarefas utilizades para cumplir con esta nova necesidade. Que lle queredes?.
E mirade, nobles simios-sapiens, cantas horiñas lle dedicades a tan artificiosas tarefas.
Antes "temprano que tarde" desaparecerán da faz da terra. De feito é cotiá entre poucos, menos dos que pensades. E se considerades, eu mesmo son a primeira xeneración, de entre centenares de elas, que foi entrenado para tal tontería.
Ler e escribir son actividades totalmente artificiais.
Ten razón o lobo.
O Lobo sempre ten razón menos cando ouvea.
Xa o dí moi ben a cantiga galega aquela:
"ouvear ouvearei, loghiño de clarear..."
Publicar un comentario en la entrada