29 ene. 2010

O amigos de Marcos -e tamén en nome do propio Marcos- lamamentamos e condenamos, sen ningún tipo de reserva, o atentado sufrido na vivenda de Roberto Blanco Valdés.

32 comentarios:

ARUME DOS PIÑEIROS dijo...

O triste é xa que haxa que escribir esto. Pola miña banda atópoo innecesario, dada a traxectoria deste blog e a do seu autor (a quen saúdo moi cariñosamente), defensor sempre da liberdade de expresión pese a quen pese.
Pero, por outro lado, nunca está de máis deixalo ben patente: a gala, si, señor.

Loureiro dijo...

Absolutamente. Noxento e rexeitabel ataque propio de retrasados mentais. ¿Serán os mesmos fillos de puta que queimaron a bandeira?
Hai que paralos. Hai que detelos e que podrezan na cadea.

Xoán Ramón Díaz dijo...

Desde a terrible estética da violencia que adoito empregar cando escribo ficción, condeno sen ningunha clase de reserva todo acto, todo, de violencia que nunca ten ética nin estética.

Pero unha vez dito isto e expresada a miña solidariedade ó señor Blanco Valdés, penso que os descerebrados aos que se alude non merecen nin unha soa palabra miña máis.

Paz e liberdade.

Xosé M. González dijo...

Subscribo o dito e sigo o debate no fío inferior.

Anónimo dijo...

Loureiro, é vostede un auténtico demócrata, si señor, un auténtico demócrata. Por aí como don Javier Arenas.

apicultor dijo...

Eu tamén condeno absolutamente este atentado.

Anónimo dijo...

E como é unha condena non absoluta? Teño curiosidade.

apìcultor dijo...

Unha condena absoluta é aquela que se fai sen ningún tipo de reserva ou de matiz posterior que rebaixe a condena inicial. Saciada a curiosidade?

Anónimo dijo...

Daquela, se eu, por un acaso, manifestase a miña condena aos feitos acontecidos na casa de Blanco Valdés, ¿habería algún tipo de reserva ou matiz agochado ou connivencia con Batasuna que se me puidese achacar nun eventual proceso xudicial?

Anónimo dijo...

Para ANONIMO: Non sigas xogando que chantan unha bomba no teu portal. É un consello de amigo.

Anónimo dijo...

Está ameazando, anónimo?

apicultor dijo...

Vostede saberá, señor Anónimo das 07:58:00 PM. Eu limitieime a explicar, porque mo pediron, o que é, para min, unha condena absoluta. Se a súa é unha condena relativa ou condicionada, eu non lle sei, nin tampouco lle teño interese ningún en sabelo. Iso é cousa súa.

Etxe dijo...

Dicía Alonso del Real que non había nada tan parecido a un tonto de dereitas como un tonto de esquerdas. O mesmo vale para os que poñen bombas contra a liberdade de expresión. O meu desprezo fondo e mesto a eses imbéciles e escuros que efectivamente, non entenden nada.
Con Arume, xulgo innecesario este fío, pero xa que o hai, que conste.

Perla dijo...

Si, eu tamén, aborrezo e renego de calquera xeito de violencia, é algo execrable, sen cabida nun mundo que pretende ser "civilizado" mais as cousas non son só brancas ou negras, compre reflexionar un chisquiño...

Non é certo que hai quen, de xeito subliminal crispa de forma continua?

Claro despois , segundo nos di unha lei básica da física, como toda acción produce unha reacción, aparecen os escasos de cerebro, tontos inútiles , entran ó trapo e xa está.

Un suceso levado a cabo por unha minoría parece representar a todo o conxunto.

Quen perde máis ?

Anónimo dijo...

A Nosa Terra:
Feixóo vincula 'atentados' con 'defender o galego'
Manuel Vilas.

Alberte Nuñez Feixóo segue afondando na súa estratexia de vincular a oposición ao 'Decreto do Plurilingüismo' con grupos radicais. "Lamento profundamente que aqueles que falan en nome de defender o galego estean producindo estes atentados contra as liberdades", declarou esta mañá ao fío dun ataque contra a casa de Roberto Blanco Valdés.

arume dos piñeiros dijo...

Esa parte da historia merece se cadra un fío aparte: pero vaia por diante que esa parte da resposta de Feijoo (deixo a dúbida de se non foi rexistrada fielmente a súa intervención) ao atentado é impropia dun presidente.

Xosé Manuel Carreira dijo...

A miña sinceira condea ao atentado a Roberto Blanco Valdés. Espero que a xustiza actúe en consecuencia cos resposábeis desta acción criminal.

Feixóo vincula 'atentados' con 'defender o galego'

Feixóo retrátase como o político irresponsábel que é: non perde ocasión para misturar allos e bugallos, enmerdar calquera debate a serio e levantar as máis baixas paixóns da sociedade galega. Moi ben, presidentiño.

lobo neghro dijo...

Perdoade, a mín Roberto Blanco Valdés, sóname, pero non lles sei quen ven sendo.

E eu tamén "son de dios". Deixádesme seguir existindo anque non saiba quen é Roberto Blanco Valdés?.

Tampouco sei o que aconteceu. Verémolo mañá.

Anónimo dijo...

Blog Ferradura en tránsito.
X.M. Eyré.
Como será que cando os ppetimetres andan nalgunha apretada e necesitan desviar o foco de atención mediática, pois vai e deteñen algún suposto membro de forzas independentistas sospeitoso de algo ou polo que sexa, queiman algunha bandeira, ou pois vai e estoupa un artefacto caseiro por algún lado?

Esa coincidencia sempre me pareceu curiosa. Nin que a xente fora parva, porque cando iso acontece resulta que é leira estercada para que os ppetimetres sementen na opinión pública a súa ladaíña: nacionalismo ( independentismo): violencia incontrolada. Mellor tallada para a empanada criminalizadora...nin que a Virxe de Lourdes teña con eles comunicación privilexiada!

Sempre sospeitei da Delegación do Goberno. Sempre. Esas accións podían realizalas en calquera outro intre, e escollen agora e a quen benefician está como a auga.

Logo vai pasar como nos tempos de Franco, que os desafectos ao Movimiento en determinadas ocasións tiñan que desterrarse, voluntaria ou forzosamente!

Esas petardadas caseiras...non son nin fume. Que CLR e RVB as merecen? Non, nin moito menos, merecen algo que lles doe moito máis: o silencio. Esa é a bomba que acabará con eles. Porque non nos equivoquemos. Ambos e dous francotiradores viven grazas a nós, a NÓS. Porque, aínda que sexa polo medo ou pola impotencia, nós, os independentistas comentámolo e iso outórgalle certo ar de respecto. E porque esa xente son xornaleiros que saen baratos á hora de sementar o odio- que bile negra xa naceron os dous con ela desatada!

A bomba na que hai que espelirse é na do silencio. Non hai mellor desprezo que o non aprezo. Dar a impresión de que non nos inmutan as súas pallasadas rancoreñas. Se non damos aturado sen comentar algo, que sexa un comento breve, moi breve, dando a entender iso, que a xente seria non debe entreter o tempo con eses dous pallasos na boca ou na pluma. E se queren ladrar que ladren, outra cousa tampouco está probado que saiban facer. Pero as nosas loitas seleccionámolas nós, que de non ser así sempre estaremos en inferioridade porque as armas escólleas o inimigo.

Sentidiño.

Valor sempre, pero primeiro sentidiño para que o inimigo non se aproveite da nosa forza.

Cos ollos ben abertos para saber a quen temos combater.

Xosé M. González dijo...

Coma o Arume, tamén deixo en dúbida (non moita, xa que o texto figura entre comiñas) o da fidelidade na transcrición. Pero o certo é que Feijoo non figura moi propio como presidente nas declaracións dos últimos dez días. Sorpréndeme a súa falta de categoría; ¿ou de atención, reflexos, asesoría?.

lobo neghro dijo...

Adiantóuseme o último anónimo.

A miña seguinte intervención ía no sentido de que toda "orgnización" ten que ter un servicio de intelixencia para sobrevivir.

Eu coñecín dous espías de don josé luís baltar metidos no pesoe.

Hai que ver axiña a quenes benefician tales accións e non desbotar nada. Ou somos tan parvos?

Sigo sen saber quen era Blanco Valdés.

Xosé M. González dijo...

Condena pero analiza.

Anónimo dijo...

Clase de TIC para o Lobo.
Probe a meter o nome do perxonaxe no Google e darlle a procurar...

lobo neghro dijo...

Moita obrigadinha, meu anónim@ favorit@.

Alén desa procura tamén esperaba algho de análise por parte da nosa xente. Supondo que non é dos nosos.

arume dos piñeiros dijo...

Quen son os nosos, hermano Lobo?

lobo neghro dijo...

Os nosos son os que andan por estos lares.

Pero tamén pode ser un xogo de palabras e referirnos ós da manifestación ( os nosos ), e os que a provocaron ( os outros).

Son ocurrencias "copiadas". Cando lle pedían un favor ó padriño local o código era: "É dos nosos?",
"si don José Luís, é dos nosos; hai que metelo".

O sentimento de pertenencia, ese gran sentimento...
Según a pirámide de Maslow: fame, sede, sexo, sentimento de pertenencia (nación)...

lobo neghro dijo...

Os ácratas son superiores a Maslow. Maslow iniciou o camiño, eles superárono.

Puxeran nunha pintada en ourense:
"sexo, ghrelos e muiñeira".

Desemúlenme, estou a barallar.

Cesáreo dijo...

O que non poden aturar os neoespañolistas más "refinados" é o que eles chaman "neoprovincianismo": a idea de que se lles poña en cuestión o seu centro sagrado, Madrid, ou, no seu caso, Barcelona. Que Barcelona competise con Madrid no terreo industrial, económico e editorial é algo ao que o centralismo se tivo que acostumar; que uns "provincianos" se atrevan a reclamar centralidade, prescindindo no que é prescindible da capital e a súa curia é algo para eles inaceptable. Non hai inconveniente en recoñecer (eu non o teño, alomenos) que por tras das reivindicacións galeguistas e nacionalistas se achanta algo tan humano como o resentimento, pois non houbo nin haberá cambio histórico que non chante, en boa medida, na ddor das feridas do corpo ou da alma. É verdade que autocentramento redunda en beneficios indudables para os periféricos: os escritores teñen máis posibilidades de publicar, a clase política de medrar, os traballadores de teren uns sindicatos máis próximos, os cidadáns en coñecer e controlar mellos aos seus representantes. Pero eses son, nestes momentos, beneficios dos que disfrutan exclusivamente os que viven en Madrid ou pensando nela, e non todos, por suposto. Daquela, e pensándoo ben, ¿por que non disfrutar dese beneficios tamén nós? Cabería a posibilidade de que a igualación se producise "por abaixo". Pero, non seremos, en realidade, cola de rato máis ca de león? ¿De verdade é tan excelente a cultura española para que debamos "facer cola"? ¿É mellor político Rajoi que Feijoo ou Zapatero que Beiras? ¿É mellor escritor J. Marías que Ferrín?. Non é fácil de decidir dunha maneira taxativa que o problema da cultura galega fronte á española sexa de calidade. Seguramente o é de cantidade. Pero iso soluciónase con tempo e cun centro literario e cultural de nós. Para sair do ensimismamento, a cultura galega debe reclamar soberanía estética, e se non, a seguir rañando nas feridas da subalternidade. O resentimento existe, sen dúbida; tanto máis canto o emperador do caso está tan case tan espido (poñamos que leva un mínimo taparrabos) como o emperador do conto.

Anónimo dijo...

Anda ya...me vas a comparar a Cervantes con Risco...y a Menéndez Pidal con Castelao...

Xoán Ramón Díaz dijo...

¿E por que temos que comparalos? Sobre todo a Cervantes con Risco. Non lle acabo de coller o punto.

A ver, nestas Uvas asoman filólogos, lingüístas e estudosos da Literatura. ¿Querería algún aclararme se existe en Galicia algo semellante -ou simplemente igual- á tradición das SERRANAS, tan interesante e tan sicalíptica na Literatura Medieval Castelá? ¿Hai algo diso por aquí? Gustaríame sabelo.

É unha pregunta sincera, conste.

Anónimo dijo...

En Galicia temos outras cousas que non hai en castela.

lobo neghro dijo...

Temos a poboación de lobos estables máis importante da península. E de parte do estranxeiro. En castela apenas os hai divagantes que veñen de eiquí.

Que sería castela sen a nosa aportación lobuna?. Un erial.
O lobo enche a noite e a soledade dos campos.

Un grupo anda a propor que sexa o animal simbólico da galiza e chámanlle "o xau".