17 abr. 2008


SORPRESA!! UNHA FOTO
HISTÓRICA
(na parroquial de Santo Domingo, 1960)

Jokin Zumalakarregi, o xesuíta que me axudou no tema da multa do meu cuñado Roque, andaba a remexer nos antigos arquivos do KGB, na actualidade 'División Especial para a Contraintelixencia e a Contrasubversión da República Karakalpakstan-Estado Uzbeko". De súpeto, reparou nunha vella fotografía. Tal vez tiña algunha cousa a ver co expediente persoal e secreto de Alfonso Vázquez - Monxardín (sobriño). Moita bandeira republicana, moito himno de Riego, e ao cabo, todo se sabe..."
(Vía Julio Medela: adiviñen os tres protagonistas da foto, un xa se dixo).

46 comentarios:

Jimy de Rairo dijo...

A narrativa de Bieito delóngase caudalosa pola ribeira da Chabasqueira, asolaga o sentido nas inundacións e acelérase vizosa nas primaveras adiantadas nesa parte do rio. Teño diante a súa última novela para encetar, un pan único, como só se fan en Ourense, tomo o coitelo e abroo, extraña sensación.

Aprobeito para saudar a toda a Solaina, imaxino que nestas cousas da internet, co tempo transcorrido, pode que xa nin me recorden.

Permitanme este por varios motivos este agasallo

novo mundo

Júlio Medela de Lobeira dijo...

Jimi de Rairo is God.
Bieito da Casa da Xuventude is God, tamén.

XDC dijo...

Jimmmmyyy!!!!!
Onde estaba vostede?
Extrañámolo, pra que lle dera ao Medela a súa docta opinión verbo da existencia do Demo, do Señor das Tebras, nun recente fío. Mandéille unha mesaxe telepática pra que aparecera, pero andábame o cerebro reptiliano baixo de batería.

arume dos piñeiros dijo...

Chiquito de la Highway 61 mándame este Blues Tradicional do Palike. Facendo méritos para teloneiros o día 27 de xuño en Vigo.

Jimy de Rairo dijo...

Pois amigos, andei polos riós, un pouco perdido entre o Sil, o Miño e o Mississippi e algo telepatico debín de recibir Xoán da Cova, porque pensaba visitar esta casa a mediados de abril e se non é por un presentimento case me esquezo.
Sobre as tebras trouxen do Mississippi unha personaxe que con eso dín tiña algo que ver, adícolle a Medela esta peza, interpretada por Clapapton, pero autoría do inigualabel e mefistofélico Robert Johnson. E para vostede da Cova unhas vistas pintorésticas, sociais, e musicais do Grande Rio. Xa lles contarei da miña aventura cos rios, aína van poder apuntarse.

mississippi">

terraplane blues

XDC dijo...

Robert Johnson, rematáramos. Aí sí que falamos de Blues, sí señor. Moito chuparon desa teta, todos.

XDC dijo...

Venme de salvar a vida, Jimmy!!
Ando estos días pensando en mercar unha guitarra acústica, e non sabía por cal decidirme. Ao ver o video, dinme conta de que nunca tiven un "dobro". Pois vou regalarme un!!.
A Providencia!! Mandóuno a vostede a Providencia!!.

Júlio Medela de Lobeira dijo...

Don Jimi, grazas polo presente. Gustei máis de 'Mississippi' que de 'Terraplane'.

Conte algunha cousa, señor de Rairo.

Jimy de Rairo dijo...

Don Arume, que grupo é ese que nos envía Chiquito, segue en activo, quen son os seus compoñentes? interésame especialmente o blues que se poida facer por aquí.
Da Cova do blues rural foron beber todos, non só os bluesman, o Mississipi é o río mais musical, furionsamente musical, polo delta pousanse as notas e medran entre lamento tritonos, serpes tournround, séptimas e onceavas dimunuidas, blue notes eslimadas co boteneck. Boa elección o dobro, eu teño unha guitarra preparada a xeito de Dobro e disfruto cos eses sons eslimantes, aínda que dígolle a verdade, para blues, unha Telecaster compre de maravilla, conseguidos eses tóns agúdos e algo distorsionantes o mastil somatízase e entráse na dimensión da plenitude ainda que sexa laiando.
Vaile aqui Da cova un artistas do Delta, a medio camiña entre o blues rural e o urbano.
Medela a ver que lle parece este outro.
lobo ouveante

para medela o grande Muddy

apicultor dijo...

Onde estea unha muiñeira!

Jimy de Rairo dijo...

Parece que non vai o enlace para Medela, a ver se así

para medela

E para o muiñeirante Apicultor esta outra peza seguindo polos rios, nesta caso o Támesis mais ou menos por onde Conrad comeza o seu relato dirixido ao corazón da tebra.

para o meu entrañabel amigo, o apicultor

Calimocho dijo...

¡Pero que grupo de amigos más majos, dorándose la píldora unos a los otros!
¡Oh bendita casualidad! también coinciden en todo: aficiones, tendencias políticas, usos y costumbres, ejercicio del ninguneo, etc.
Dios conserve tan encantador y poco sincero grupo. El que disiente no vuelve a salir en la foto.
¿Me habré expresado bien, sin faltas morfológicas y sintácticas?
(Únicamente permitidas a los miembros del clan).

XDC dijo...

Cómo veño de disfrutar das expresiós acuñadas de Jimmy de Rairo:
-Tritós lastimosos. A partires de agora mesmo chamaréille a esa sustitución dos dominantes "sustitución anfibia".
-Serpes "turnarounds". Sempre se dí que os "turnarounds" son coma resortes que se tensan, pra logo soltar a súa enerxía. EN vez de muelles, chamaréille serpes que se encollen pra, inmediatamente, atacar.
-O de onceaba disminuida, nunca o pensara. Sorprendente!. Efectivamente, non ten por qué ser o mesmo que unha décima menor. Do mesmo xeito que a séptima dism. non é o mesmo que unha sexta maior. Esta noite vou soñar con eso, fixo.
-O da noite blue tocada co "colo da garrafa" ("slide"), "eslimada", adelgazada, enmagrecida,...unha bomba atómica de sinestesias. E puxen "noite" por "note"...acto fallifo?.
-Mástil (mango?) somatizante...
Teño que marchar, mágoa.

Anónimo dijo...

Calimocho é envexoso e non ten quen o queira. Solito y desamparado en el mundo camina cabizbajo en buscar de amor......

Jimy de Rairo dijo...

Boa tarde a todos, dun río tamen moi longo, caudalóso e enerxético, fo rio Sánaga, tráigolles este agasallo para toda a Solaina.
alegría

Jimy de Rairo dijo...

Simpático Kalimocho, somos amigos e residentes na Solaina, as veces coincidimos, outras disentimos, como poderá observar, pero páreceme que temos grande confianza na capacidade redentora da música, este ben sonoro organizado humanamente. En canto a sinceridade, teña en conta que somos internáuticamente sinceros. Introduzase na corrente amigo Kalimocho, deixese levar, disfrute a corrente amigo, non malgaste o tempo tentando agarrarse a unha ourela, sinta profundamente a viaxe e baile nos remuiños se quere unha muiñeira, ou fagase o morto nun manso, precipítese polos rápidos, ou desesperado bótese por unha fervenza, ao fin todos imos no caudal e imos antes ou cedo a dar o mar.
Deixolle este agasallo

cry me a river

Anónimo dijo...

Jimy de Rairo é relamido e cursi. Mi prosa suena como un sonajero y no esagero......

jimy de rairo dijo...

Xoán da Cova, temos pendente un blues, se quere escolla un de Robert Johnson, mesmo de Son House, ou algo mais urbano, cun dobro e unha telecaster podemos facer oscilar a Ponte Vella.

Vaille un agasallo dun irlandes blueseiro, do que tamén gosta o Apicultor, e paréceme que tamén Medela.
irlandes polo mississippi

que por certo xa foi dar a mar.

Anónimo dijo...

Calimocho non ten razón.

Con todo, na miña opinión este blog debería aspirar a algo máis que a ser unha re-edición de "crónicas de un pueblo" (coas figuras fixas do carteriro, o mestre, do cura...) e converterse no mellor blog de Galicia e en galego. Que xa case o é. O tempo dirá por onde van as cousas.

Jimy de Rairo dijo...

Relaméndose un pouco con cursilería dámoslle un pouco de ritmo ao "sonajero" e temos un

manisero

marcos valcarcel dijo...

MOI SIMPÁTICO o Anónimo que nos compara con "Crónicas de un pueblo": non me sinto ofendido; pola contra, fíxome vostede rir un rato. E levarme cara a miña infancia, porque me gustaba aquela serie, singular no seu tempo.
Respecto ós personaxes, creo que non temos aínda un crego, pero, como vostede di, todo se andará...

apicultor dijo...

Eu creo que a comparación deste blog coa benemérita serie Crónicas de un pueblo é tan pertinente como exacta.

Non din que "Galicia es un pueblo" (ou "el mundo es un pañuelo"), "aquí todos nos conocemos", "vas a cualquier lugar del mundo y siempre te encuentras un gallego"?

Pois iso. Tan pertinente como exacta a comparación.

arume dos piñeiros dijo...

Para nostálxicos do branco e negro hispánico.

apicultor dijo...

No que si disinto de don Marcos é no de que non temos cura. Temos, temos, ... e, se me apuran, máis dun.

arume dos piñeiros dijo...

Cregos, si, pero ateos.

marcos valcarcel dijo...

De paso que entran na ligazón que puxo ARUME do YOutube, crónicas de un pueblo, cliquen tamén na dereita no video dos Chiripitifláuticos y los hermanos Mala Sombra:
Somos malos, malos, malos
Somos malos de verdad
Somos como una espina
Que solo sabe pinchar
Y más malos que la quina

A MIN TRÁENME LEMBRANZAS DE INFANCIA E SABOR A UN BOLO DE PAN CUNHA GRAN ONZA DE CHOCOLATE CHAPARRO.

Anónimo dijo...

Ou chocolates "La exprés".

Celebro que lle gustase a comparanza, que foi feita con bo ánimo e os mellores desexos, créao ou non.

E agora retírome, antes de que os que reparten bulas por aquí me colguen un crucifixo (aínda que sexa "ateo"). Xa ve a razón da miña comparanza. Coma nos casinos dos pueblos, aquí faise o que mandan as forzas vivas

Airiño, airiño fresco!

Anónimo dijo...

Times are not a-changin', moito me temo.

apicultor dijo...

Non sexa tan acedo, MS, home de deus, que estamos a venres!

Anónimo dijo...

A min párecem que se fai un pouco pesado eso de reflexionar sobre o blog, e non me vai a nostalxia, a ver se ben Medela e nos fumamos en corro un deses cigarro modernos!

XDC dijo...

VALENTINA ES UNA TONTA
ES UN PELMA EL CAPITÁN
AL PELMAZO DEL TIO AQUILES
NO PODEMOS AGUNTAR

SOMOS MALOS MALASOMBRA...

Sorry,non puden resistirme...

XDC dijo...

Aínda hai algo máis "cortocircuitante" que reflexionar sobre o blog, que é reflexionar sobre a reflexión. Ou reflexionar sobre a reflexión reflexiva.
CHAAAS!
(Saltaron os plomos!).

(Eu coñecín unha señora tan gorda, que cando deu á luz, fundíu os plomos).

Anónimo dijo...

Eu quero ser o anónimo do "pueblo"

Jimy de Rairo dijo...

Voto en falta unha sección fixa de comentarios que dure un mes, no que se comente un libro.
Déixolles esta canción para que lembren cando ían coa moza polos Caños, pero non se me poñan nostálxicos que non me vai.
NO RIO AQUEL

Anónimo dijo...

Tanta musiquiña do carallo escaralla o bló e vai para abaixo.

Jimy de Rairo dijo...

A música eleva, inarmónico Anónimo.

Anónimo dijo...

Non señor, sobe
estívemos segundo ALIANZO de cuartos en febreiro, baixamos en marzo, e estamos subindo (na posición 11).Aduaneiros, non existe...

O da música é discutible...

apicultor dijo...

A música ás veces eleva e outras amuerma. En todo caso, eu son máis ben partidario de usala con moderación no blog, sen abusar.

Ora, que cada un faga o que queira se o dono llo permite.

Jimy de Rairo dijo...

Non creo que haxa moito que discutir nin que moderar, do mesmo xeito que hai fios políticos pode habelos musicais.

apicultor dijo...

Fío musical (tal como o entenden os grandes centros comerciais) mellor que non.

Ora, non sería mala idea que don Marcos tivese -se é posible tecnicamente- aberta de xeito permanente unha entrada na que se puideran concentrar os arrebatos musiciais no canto de desperdigalos por todos os posts. É unha suxestión.

Júlio Medela de Lobeira dijo...

Don Jimi, lembra cando estabamos en Londres e fomos ver os Yardbirds??

Lembra os eternos problemas de Jeff Beck co altofalante??

SAUDADES DE LONDRES

Jimy de Rairo dijo...

Lembro, lembro medela, e tamén mais vivamente aquelas xiras de artistas do Delta que inundaron todo Londres e deixaron unha pegada nos xoves músicos para sempre, por alí estaba moi atento Eric, o vienés Alexis Corner, e tantos. A música do século xx ten no Delta un manancial que non cesa no XXI.

Unha sección fíxa non a vexo, pero que de vez en cando apareza un fio musícal, amais accionado por propia vontade, paréceme estupendo, as veces é interesante intercalar contidos, por exemplo, miren vostede o que atopei...A personaxe de Otero Pedrayo dándolle nome a un grupo musical, fíxense nos paneis do fondo e leran ADRIAN SOLOBIO

Adrián Solobio trio

Jimy de Rairo dijo...

Pero xa está ben...vaian recolléndose de tanta disipación musical, mire que ven a Big Mama da compra e nos mete a todos en cintura

Big Mama

Júlio Medela de Lobeira dijo...

Don Jimi, lémbre TODO.

Vde. pediu de bailar a esta rapaza, que falaba con George Harrison.

BAILAS??


Eu saquei a esta moza, que falaba con Jimmy Page

Y LUEGO COMO TE LLAMAS


E cando Jeff Beck andaba aos golpes co altifalante, e nós cachete con cachete, pechito con pechito e ombligo con ombligo, George Harrison e Jimmy Page pediron remude de baile e...

Conte o resto, don Jimmy.-

Cumprimentos.-

marcos valcarcel dijo...

Magnífico o video de Big Mama, sr. Jimmy. Graciñas por colgalo.

marcos valcarcel dijo...

TEÑO UNHA IDEA PARA O TEMA DOS FÍOS MUSICAIS, QUE PODE FUNCIONAR: POLA TARDE CÓNTOLLES...