15 dic. 2008


OS XUÍCES, A ROMANA, O ÁRTICO
Marcos Valcárcel, La Región, 15-12-08

Os xuíces. Son protagonistas todos os días e non sempre para ben. Vexo na TV unha nai angustiada: a súa filla morreu atropelada por un automóbil que ía facendo trombos, dentro del dous mozos sen ningunha cabeza. Chegado o xuízo, o máis novo queda en liberdade porque era menor de idade: faltábanlle só seis horas para cumprir a idade que o levaría ó cárcere. A nai, profesora de instituto, fala do concepto de responsabilidade e dos erros da Lei do Menor. Conclúe contundente: estamos mandando á sociedade a mensaxe de que matar unha moza, neste caso a súa filla, é gratis. Outra historia: outra nai, de escasos recursos culturais e xordomuda, irá ó cárcere por pegarlle unha labazada a un fillo. Os seus veciños protestan manifestándose, non entenden. Basta escoitar ós pais para entender o que pasou. É absurdo que esta nai vaia ó cárcere e quede en nada a historia da moza atropelada. Xa sei que os xuíces só aplican as leis, pero tamén as interpretan. E deberían facelo de xeito que esa aplicación sexa un feito comprensible pola sociedade. Se non é así, a sociedade mal pode confiar nunha Xustiza tan arbitraria e desconcertante.
A romana. É demasiado doado facer leña sobre a última babecada de Fraga. Son os dirixentes do PP os que terían que mover os fíos para procurar que don Manuel non teñas tantas ocasións de meter a pata. Con 86 anos enriba, a verborrea de Fraga obriga logo ós altos dirixentes populares a esculcar nas máis surrealistas explicacións para cada un dos seus disparates, como lle tocou a dona Soraya coa peregrina historia da “romana”. Quizais Fraga quixo dicir “pendurar”, en galego, e non ponderar: mal parados quedaban, en calquera caso, os nacionalistas, os periféricos enténdase. Non fala Fraga do nacionalismo español, que é o seu, ese ten tanta forza que xa nin se recoñece. En fin, unha máis de don Manuel, que dixo non hai moitos anos que el tamén era da mesma “tribo” de Beiras. Precisamos políticos que non falen de tribos nin de colgar a ninguén, con romana ou sen ela: iso tamén é certo.
Unha imaxe. No programa “Informe semanal” emiten unha interesante reportaxe sobre o futuro do Polo Ártico, terra de ninguén que se disputan diversos países próximos polas súas grandes potencialidades enerxéticas (petróleo e gas). Por desgraza, as grandes industrias non se rexen pola súa sensibilidade medioambiental e non van chorar polos efectos do cambio climático e o desxeo dos polos. Iso significa, entre moitas outras cousas, desaparición de especies e da biodiversidade. Unha estudante de doutorado usa unha imaxe moi acaída como metáfora do presente: imos todos no mesmo avión e, pouco a pouco, vanlle caendo as parafusas que unen as súas pezas. Cada especie que se perde, aló vai outra parafusa. Canto durará o avión en marcha?
(Imaxe: un dos moitos xuíces que retratou H. Daumier)

5 comentarios:

lourixe dijo...

Unha inxeniosa contribución a este tema de actualidade, obra dun mozo brillante e grande construtor de país.
E en plena guerra entre os Rey (Jacinto e Santiago), outra vaca no millo!

xOsse dorrío dijo...

O pior da xustiza é, posiblemente o que non se publica. En Ourense, por exemplo, existe certa conivencia entre os xuices e xuizas co empresariado da cidade e na maioría dos casos, casos de libro, e falo pola miña experencia, para atopar xustiza hai que sair da cidade, isto é, recurrir sempre a unha instancia superior. A algunha suiza ou xuiz debería caerlle a cara de vergoña cada vez que lle ven unha sentenza anulada... si a tivesen, claro.

Estou totalmente dacordo coa análise feita sobre Fraga. E un problema para o PP e un alento para os nacionalistas... amais de alguén irrelevante para a democracia.

Sobre a tallada da enerxía que eses peixes gordos esperan sacar do Ártico só espero que lle suceda o mesmo que aqueles que invertiron na venta por catálogos cando chegou internet, ou aqueles que invertiron en discos de vinilo cando chegou o CD,... Para ver máis exemplo recomendo a lectura de Mientras Detroit dormía de Thomas L. Friedman (non confundir con Milton Friedman). mOendo

arume dos piñeiros dijo...

O mozo brillante ten que ser asturiano.

lourixe dijo...

Non, Arume (non pesco a indirecta, se é que hai indirecta que pescar), o rapaz autor da viñeta é carnotán de pro, e a moita honra!

arume dos piñeiros dijo...

Pois o de colgate é asturiano. E o outro tamén. Aínda que é verdade que Quintana fala como os piratas libios de Astérix co r elidido.