2 ene. 2009

Marcos Valcárcel.
Pan por pan.
La Región 02-01-2009.

Un consello. Falábase nos 90 do esplendor da nova novela española. Julio Llamazares era escéptico ó respecto e publicou entón un artigo neste sentido, recollido en ‘Entre perro y lobo’. Dese artigo tomo prestado este consello final, que segue sendo pertinente: ‘Nadie parece acordarse de que la literatura es ante todo oficio de solitarios, de que una novela -como un cocido- necesita su tiempo de cocción y de reposo, que en literatura el éxito es un factor secundario y que, para un escritor, lo más importante de ella ha de ser únicamente ayudarle a entender su tiempo o, al menos, a soportarlo. Y que, aún desde la óptica de quienes la consideran como un negocio o como una puerta a la fama, nada más contraindicado que convertir la novela en un ‘boom’ o en una moda, porque, a la larga, y por mucho que queramos ignorarlo, el destino de las modas es pasar y el de los ‘booms’ convertirse en ‘boomerangs’’.

18 comentarios:

o mesmo, pero disimuladon dijo...

Discrepo, modestamente: o destino das modas non é pasar. É volver pasado o tempo pertinente. E despois seguimos falando.

Arxi dijo...

Fandásdido, Keith Luger, fandásdido, como non podía ser doutro xeito, incluida a discrepación e o tempo pertinente para seguir falando... ou non

XDC dijo...

O das modas é pasar, pasar facendo camiño ,camiño sobre o mar, onde se atopa unha pedra (con forma de barca) que aprendeu que o seu destiño era rodar e rodar, e que o importante era chegar, á ria de Noia, que era o Porto de Compostela.

XDC dijo...

O güisqui de onte á noite fixo estragos nas miñas neuroas, empezando por as dendritas e rematando polo cilindro-eixe, coa sua mielina, cós seus nódulos de Ranvier, cós transmisores químicos da sinapsis. EU que, adoito a beber sólo birras.

Miren cómo estou, que o que me presta escoitar adastora é esto:PREMER.

E leer esto:PREMER.

XDC dijo...

Vaia, na páxina anteriormente enlazada teñen xoias coma esta, que tamén lembrarán vostedes dos "chistes":PREMER.

XDC dijo...

E tamén fala da moda:PREMER.

xosé lois carrión dijo...

Menos mal que a novela remata con "Y luego ella besó al hombre que ya era su marido". Refírome,claro está, á de "Duelo en la solaina".
Chapeau ao señor ilustrador da portada por ter escollido un James tan galaico!

XDC dijo...

Mmmmm...

Máis estilo Keith Luger sería:

Ella besó al hombre inconsciente que apestaba a alcohol y que ya era su marido, mientras le quitaba las sucias botas y los calzoncillos de lunares rojos...

XDC dijo...

Tiña que ter posto "semiinconsciente".

Anónimo dijo...

Postos a enmendar, cambiemos entón os calzoncillos rojos por el tanga a lunares rojos...

Anónimo dijo...

Da mesma opinion de LLamzares era Jose Donoso. Recomendo a lectura dun fermoso libro de Jose Donoso publicado en Anagrama e logo reditado en Seix Barral titulado " Historia personal del boom".

Gustavo Peaguda

XDC dijo...

Eu escribo para mín , publico a obra , e, si despóis lle gusta á xente, tanto mellor. E, sin non lles gusta:

a) Non me importa. Eu fíxeno como terapia psicolóxica.

b) É porque son parvos, estes da plebe, e non valoran as miñas xenialidades.Está claro que non se fixo a mel para a boca do burro.

c) Non importa. O editor é amigo de un político que subvenciona a edición en formato de luxo, con cargo a cartos públicos, e da para repartir os tres. Síntome importante anque os miles de exemplares do libro se pudran no almacén de algún edificio público. Ademáis, saín no televexo. Os medios corren a cubrir calquer acto no que haxa un político , anque sexa unha carallada como a presentación en sociedade do meu libro.

d) O anterior, e ademáis agasallámollos a xente para culturizalos, que son uns incultos. A cabalo regalado non lle miran o dente.

e) "b" e "c"

f) "b" e "c" e "d"

g) Igual resulta que non son ningún xenio, que a xente non é tan parva como penso, e que o que escribín é, metafóricamente falando, unha merda .Trataréi de convertir o fracaso en oportunidade de mellorar a miña escrita, analizando as causas. Unha das cales pode ser que a maioría da xente ten outras inquietudes diferentes ás miñas e que éstas non son o centro do mundo.
h) Ó mellor non escollín o cauce axeitado . O que tiña que facer era unha película.

XDC dijo...

Eu escribo o que queiran os demáis. SOn un profesional.Especialízome nun xénero. Parece ser que é imposible contentar a toda a xente. O meu cliente é o rei. Si queren merda,dóulles merda. Quén son eu pra decidir qué é merda e qué non o é?. Eu non vou de Redentor Culturizador de ninguén.
O malo é que é ben difícil saber o que queren, estes carallos.

XDC dijo...

Eu quería escribir algo que a xente lera con avidez, por resolver conflictos cós seus pantasmas. E, de xeito compatible, fomentar neles, de xeito suliminal xa que rexeitan paternalismos, as miñas propias inquietudes e os meus valores.
Pero para conseguir esa compatibilidade hai que ser intelixente, i eu non o son. Mecanismo de defensa de sustitución: saco algún tipo de título oficial relacionado coa literatura, para eso sólo hai que "chapar", e logo dedícome a dar clases, ou á crítica literaria nalgunha columna periodística.

XDC dijo...

Vaia. Menuda terapia lle mandéi. Para facerse "chamán" , hai que falarlle a un vaso de auga toda unha noite. Agora, débeno facer tamén con unha computadora.

XDC dijo...

Voume para o "Boscomusic" para ver, como cada ano, as novas xoves promesas musicáis ourensanas.
Sexan bós, que os Reis Magos tamén leen o blog.

arume dos piñeiros dijo...

Autocrítica anticipada?

XDC dijo...

MEDELAAAAAAA!!!!!!!

Non aparecéu por XINZOOOO!!!

O carallo do Nito, o da imprenta, o que tuvera a discoteca Niton´s en Ourense, foi buscar unha tumbadoras á casa e subíu con nós ao escenario. Colocóuse un pequeno micro inalámbrico e pintóu a ostia alí, con nós. Hasta se disfrazóu de rei mago, e de polo.Hasta pasadas as seis da mañá duróu a esmorga. Por qué non aparecéu polo Xinzo??. Había moitas rapazas guapas.
E un camareiro, apañándome cubatas.